ဆရာ

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှာ ဆရာဆိုတာ အနန္တဆိုတဲ့ ကျေးဇူးအထူးပြုအပ်ရာ
ဂိုဏ်းဝင်ပါ မိဖ နဲ့သာမက ဘုရား တရား သံဃာနဲ့ပါ တန်းထူထား ပူဇော်အပ်ရာပေါ့

ဒါပေမယ့် မြန်မာအဘိဓာန်မှာဖွင့်တဲ့ ဆရာဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်မှာတော့ ကွဲပြားတဲ့ ဖွင့်ဆိုချက်တွေရှိတယ်ဗျ

ဆရာဆိုတဲ့ဝေါဟာရကို
၁ ပညာသင်ကြားပေးသူ သွန်သင်ဆုံးမနည်းလမ်းပြသူ
၂ ပညာရပ်တစ်ခုခုတွင် ကျွမ်းကျင်သူ
၃ ယဥ်ကျေးသမှုဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဆိုပြီး ဖွင့်ဆိုထားတယ်

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှိခိုးရာ ပူဇော်ရာ အလုပ်အကျွေးပြုရာဆရာဟာ ၁ သာဖြစ်ပါတယ်
၂ ကတော့ သူ့ရဲ့ပညာကို လေးစားသောအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းသဘောပါ
၃ ကတော့ ယဥ်ကျေးမှုဆိုတာထက်  ရလိုမှု ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ပါကောင်းပါနိုင်တယ်လို့ထင်တယ် သူ့ရဲ့ဖွင့်ဆိုချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်မိတာ​တော့အမှန်ပဲဗျ

အမှန်တကယ် ယဥ်ကျေးမှုအရဆိုရင် မြန်မာစာဟာ စကားလုံးကြွယ်ဝပါတယ် ဦး ဒေါ် အစ်ကို အစ်မ ညီ ညီမ တန်သည် သုံးနှုံးနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား

ကျွန်တော်တို့ ယဥ်ကျေးမှုမှာ အမြင့်ဆုံးငါးပါးထဲက စံတစ်ခုကို တန်ဖိုးချလိုက်သလိုပဲ

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ စားပွဲထိုးလေးကမေးတယ် ဆရာဘာသောက်မလဲဗျ
စပယ်ယာကမေးတယ် ဆရာဘယ်မှတ်တိုင်မှာဆင်းမလဲဗျ
ခရီးသည်ကမေးတယ် ဆရာဆိုက်ကားအားလားဗျ
ဆိုက်ကားသမားလေးကမေးတယ် ဆရာဘယ်သွားမှာလဲဗျ
အရောင်းစာရေးမလေးကမေးတယ် ဆရာဘာအလိုရှိပါသလဲရှင့်

စသည်စသည်ဖြင့် ဆရာတွေခွန်းခြင်းထပ် ဘုံးပေါလအောသုံးနေရကနေ အစပြုပြီး ဆရာဆိုတဲ့ဝေါဟာရဟာ တန်ဖိုးကျဆင်းသွားတာလို့ ယူဆမိပါကြောင်း.....

သန်းထွန်းလေး အင်းတဲရွာ
အောင်ညီကို ရွှေထည်စက်ဖြတ် ရွှေပန်းထိမ်နှင့် ရွှေအရောင်တင်လုပ်ငန်း