ကြၽန္ေတာ့္အေတြး

ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ မေဟာ္သဓာ ဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲက သားလုခန္းကို ခုျပန္ဖတ္ၾကည့္မိေတာ့ အသိအေတြးတစ္မ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္ ဘီလူးရဲ႕လကၡဏာေတြထဲမွာ ဖေနာင့္တိုျခင္းျပတ္ျခင္းဆိုတာေလးကိုပါ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ၾကင္အန္လကၡဏာေတာ္ေတြ ထဲမွာလည္း သတိတရ႐ွိခဲ့ဖူးတယ္ ဖဝါးေတာ္ရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံုမွာ ေျခသလံုး ေတာ္စိုက္တယ္လို႔ျပထားတယ္ ၿပီးေတာ့ ဖဝါးေတာ္ဟာ ညီတယ္ ေျမျပင္မွာနင္းရင္ အၾကားအလပ္မ႐ွိ ေျခဖ၀ါး ေတာ္တစ္ျပင္လံုးေပၚတယ္ အၾကမ္းအားျဖင့္ေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြမွာ ဖဝါးျပင္ညီတယ္ ဖေနာင့္႐ွည္တယ္လို႔ ယူဆလို႔ရပါတယ္
   ကြၽန္႔ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္ ျပန္စမ္းစစ္ၾကည့္မိတယ္ ဖဝါးလား လားလားအလယ္ကသိသိသာသာခြက္ေနတယ္ ဖေနာင့္ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ လက္တစ္လံုးသာသာပဲထြက္တယ္ ဘီလူး ဘီလူး
တစ္ခ်ဳိ႕ခက္ဆစ္ေတြမွာေတာ့ သတိထားမိတယ္
ဘီလူးရဲ႕အဓိပၸါယ္က ႐ုပ္ဆိုးေသာ ဖေနာင့္တိုေသာ အရိပ္မထြက္ေသာ ယုတ္နိမ့္ေသာ စိတ္ဓာတ္႐ွိေသာ အသားအေရ နီျမန္းေသာ မဲညစ္ေသာ ဆိုးယုတ္ေသာစပါးဆိုတတ္ေသာ တဲ့
  ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၂၁ရာစု လူသားေတြမွာ ဘီလူးလကၡဏာ အေတာ္ဝင္လာၿပီလို႔လဲ ခံစားရတယ္